https://czasopisma.bg.ug.edu.pl/index.php/cywilizacja/issue/feed Cywilizacja i Polityka 2020-07-14T14:00:44+02:00 Joanna Leska-Ślęzak poljls@ug.edu.pl Open Journal Systems <p style="text-align: justify;"><strong>Cywilizacja i Polityka</strong> jest czasopismem redagowanym i wydawanym w Zakładzie Nauki o Cywilizacji. Jego celem jest wskazywanie najnowszych ustaleń badawczych z metodologii i metodyki wiedzy o cywilizacji i polityce. Wyzwaniem poznawczym jest wskazywanie na znaczenie teorii w rozpoznawaniu rzeczywistości społeczno-politycznej, wskazywanie na ujawniające się zależności między objaśnianiem refleksyjnym rzeczywistości kulturowo-cywilizacyjnej a badaniami wąskofaktograficznymi. W prezentacji zagadnień dotyczących życia politycznego zwraca się uwagę na: odchodzenie od badań wąskotematycznych, niszowych na rzecz ujęć teoretycznych, refleksji syntezującej zjawiska i procesy polityczne. Odchodzi się od ładu instytucjonalnego na rzecz tzw. problematyki miękkiej tj. kultury, mentalności, mitów, stereotypów, świadomości współczesnych przemian kulturowych. Zwraca się uwagę na ujęcia zjawisk i procesów ładzie interpretacyjnym, psychologii polityki, studia przypadku itp.</p> https://czasopisma.bg.ug.edu.pl/index.php/cywilizacja/article/view/3829 Antyelityzm radykalizmu? Polski radykalizm wobec własnej i globalnej elity politycznej 2020-07-13T08:56:28+02:00 Adam Hołub kornel.bielawski@gmail.com <p>Radykalizm polityczny ze swej istoty plasuje się w opozycji do głównego i ogólnie uznanego układu władzy i jego charakteru ideowego. To pozycja wobec aktualnie wyznaczanego umiarkowanego „centrum” konstytuuje w głównej mierze radykalizm. Skoro radykalizm przyjmuje pozycję kontestacji wobec proponowanych przez aktualny układ władzy, postulatów i rozwiązań, to również pozycjonuje się w kontrze do rządzącej elity politycznej. Należy zaznaczyć, że radykalizm różnej orientacji doktrynalnej, niejednoznacznie definiuje elity polityczne, raz zawężając je tylko do ścisłej grupy decydenckiej, a innym razem traktując ją szeroko, wprowadzając do jej definiowania liderów niemal każdej grupy społecznej mających jakiekolwiek znaczenie i wpływ na to co w tym społeczeństwie ale i społeczności globalnej zachodzi. Lewica koncentruje się na negacji elit politycznych, ekonomicznych i kulturowych. Krytykuje zastany system a w tym i elity go wspierające i będące jego wytworem. Wskazuje i ocenia działania oraz cele tej grupy (elity). Skupiając się przy tym na ocenie bieżącej polityki oraz wyszukiwaniu argumentów przeciwko systemowi i tym, którzy go tworzą, wspierają i wykorzystują do własnych celów. Lewica radykalna dąży do obalenia „starych” elit. Ugrupowania tego typu występując przeciwko istnieniu elit, same stwierdzają, że stanowią awangardę zmian i całego ruchu, a to oznacza paradoksalnie, że uważają się za elitę ruchu lewicowego. Prawica radykalna, podobnie ocenia i neguje zastane elity, z tym jednak, że w powszechnym dyskursie na łamach swoich mediów wskazuje postulaty tworzenia nowej, „lepszej” elity, co wynika z doktryny politycznej radykalnej prawicy. Obie postawy - zarówno negacji elity jak i delegitymizacji elity „obcej” z postulatem jej wymiany na „lepszą”, wynikają z charakteru doktrynalnego zarówno radykalnej lewicy (egalitaryzm) jak i prawicy (hierachizm).</p> 2019-12-30T12:32:33+01:00 Copyright (c) https://czasopisma.bg.ug.edu.pl/index.php/cywilizacja/article/view/3830 Mitteleuropa vs panslawizm. Polityczne wizje organizacji przestrzeni środkowo-europejskiej 2020-07-13T09:58:36+02:00 Jakub Potulski kornel.bielawski@gmail.com <p>Porządek społeczny tworzony przez duże grupy ludzkie opiera się na mitach i wyobrażeniach podzielanych przez członków danej zbiorowości. Te różnorodne mity i wyobrażenia wykorzystywane są aby mobilizować ludzi do współpracy w wielką liczbą ludzi. Elity polityczne bardzo często wykorzystują różnorodne idee aby mobilizować ludzi na rzecz podjęcia działań zmierzających do realizacji określonych celów. Realizacja celów politycznych wymaga zorganizowania odpowiednich środków i legitymizowania podjętych działań. Celem artykułu jest analiza w jaki sposób wykorzystuje się koncepcje polityczno-ideologiczne aby uzasadnić swoje roszczenia do panowania na określonym terytorium. Na podstawie dwóch idei: rosyjskiego panslawizmu i niemieckiej koncepcji <em>Mitteleuropy </em>autor analizuje rolę tzw. wyobrażeń geopolitycznych w rywalizacji politycznej między państwami.</p> 2019-12-30T12:34:01+01:00 Copyright (c) 2019 Cywilizacja i Polityka https://czasopisma.bg.ug.edu.pl/index.php/cywilizacja/article/view/3831 Partycypacja – interakcja mediów w systemie politycznym 2020-07-13T10:06:02+02:00 Adriana Frączek kornel.bielawski@gmail.com <p>Postępująca mediatyzacja polityki i uzależnienie działań politycznych oraz ich efektów od sposobu i zakresu relacjonowania przez media daje dziennikarzom olbrzymią władzę: co prawda to nie oni podejmują decyzję, ale to oni ustalają, na jaki temat odbywa się publiczna debata. To media wprowadzają tematy do publicznego obiegu i to media mogą skazać na polityczny niebyt niechciane czy niemodne tematy, a w raz z nimi polityków.</p> 2019-12-30T12:34:42+01:00 Copyright (c) 2019 Cywilizacja i Polityka https://czasopisma.bg.ug.edu.pl/index.php/cywilizacja/article/view/3832 Roman Rybarski o ustroju politycznym w latach 1918-1926 2020-07-13T10:15:09+02:00 Jan Waskan kornel.bielawski@gmail.com <p>Roman Franciszek Rybarski (1887-1942) należał do wybitnych teoretyków i działaczy Narodowej Demokracji. Pozostawił szereg prac z zakresu ekonomii, prawa i polityki. Wśród tych ostatnich szczególne miejsce zajmują <em>Naród, jednostka i klasa </em>oraz <em>Siła i prawo. </em>Był prezesem Klubu Narodowego w Sejmie w latach 1928-1935 oraz przywódcą frakcji liberalnej zwanej grupą „starych” lub „profesorską” w Stronnictwie Narodowym. W artykule przedstawiono jego poglądy dotyczące problematyki ustrojowej. W pierwszym okresie istnienia niepodległej Rzeczypospolitej do roku 1922 Rybarski zdecydowanie opowiada się za ustrojem demokracji parlamentarnej i ideą państwa narodowego. Wybory 1922 r. i porażka&nbsp;&nbsp;&nbsp; w Zgromadzeniu Narodowym przy wyborze prezydenta Gabriela Narutowicza oraz tragiczne skutki jego śmierci powodują, że Rybarski, jak i inni działacze endeccy dostrzegają, że do niedawna tak bliski im parlamentaryzm staje się zgubny dla Polski. Rozpoczyna się jego krytyka, Rybarski podkreślał, że konstytucja doprowadza do krańcowości i absurdu zasadę rządów parlamentarnych. Niezadowolenie przeniosło się na wszystkie klasy i warstwy. Domagano się zmian, które stawały się koniecznością chwili.</p> 2019-12-30T12:35:08+01:00 Copyright (c) 2019 Cywilizacja i Polityka https://czasopisma.bg.ug.edu.pl/index.php/cywilizacja/article/view/3833 Człowiek z przeszłością (1947) –problematyka prawdyw filmie noir Jacques’a Tourneur’a 2020-07-13T10:59:48+02:00 Mikołaj Marks kornel.bielawski@gmail.com Marek Mosakowski kornel.bielawski@gmail.com <p>Twórcy noir lat czterdziestych ubiegłego wieku, jak Jacques Tourneur, mieli szczególny sposób przedstawiania światów za srebrnym ekranem. Ich filmy wyraźnie różniły się od tego, co Hollywood miało do zaoferowania w tamtym czasie. Nacechowane ciemnymi kolorami, zamieszkane przez zdeterminowanych, zagubionych osobników, światy noir wydają się wrogie, jednak zarazem w perwersyjny sposób przyciągają widownię. Co więcej, twórcy noir przeciwstawiają się prawdzie. Aby ją odkryć widz musi stać się śledczym i studiować film noir jak sprawę o morderstwo. Liczy się każdy element układanki, ponieważ celem filmu jest oszukanie widza. Analiza zewnętrznych, mimetycznych środków, jak i wewnętrznych, diegetycznych elementów zawartych w świecie przedstawionym jest kluczowe do zrozumienia jak noir gra z ideą prawdy, odnosząc sukces.</p> 2019-12-30T12:35:33+01:00 Copyright (c) 2019 Cywilizacja i Polityka https://czasopisma.bg.ug.edu.pl/index.php/cywilizacja/article/view/3834 Wpływ rozwodu rodziców na psychikę dziecka 2020-07-13T11:13:43+02:00 Zofia Kuźniewska kornel.bielawski@gmail.com <p>Rozwód jest jednym z tragicznych wydarzeń w życiu rodziny. W obecnych czasach jest coraz większe przyzwolenie na rozwody i łatwiej jest się rozstać niż podjąć próbę wspólnego ratowania związku. Rozwód poważnie zaburza funkcjonowanie rodziny i w dużym stopniu oddziałuje na osobowość dziecka. Konflikt między rodzicami przeżywany jest przez dziecko bardzo silnie, głównie jako zagrożenie własnego bezpieczeństwa. Kryzys małżeństwa odsłania dramat dzieci, którym rodzice podejmując decyzję o rozstaniu, pozbawiają bezpiecznego domu.&nbsp; Rozwód powoduje negatywne skutki w psychice dziecka, wpływa poważnie na jego teraźniejszość i przyszłość.</p> 2019-12-30T12:36:00+01:00 Copyright (c) 2019 Cywilizacja i Polityka https://czasopisma.bg.ug.edu.pl/index.php/cywilizacja/article/view/3835 Stereotypizacja starości – wybrane przejawy ageizmu 2020-07-13T11:45:13+02:00 Beata Tomaszewska-Hołub kornel.bielawski@gmail.com <p>Wzrastająca reprezentacja osób starych w polskim społeczeństwie nie poprawia społecznego odbioru tej kategorii wieku, lecz powoduje upowszechnianie negatywnych stereotypów starości, a także intensyfikację zachowań ageistycznych. Konkretne metody przeciwdziałania, czy też sposoby eliminowania muszą być wielotorowe i nie powiodą się bez zakrojonej na szeroką skalę edukacji społecznej w zakresie nieuchronności starzenia się i starości; bez wprowadzenie niezbędnych zmian legislacyjnych, bez włączenia problematyki stereotypizacji starości i ageizmu do systemu kształcenia osób zajmujących się zawodowo osobami starymi.</p> 2019-12-30T12:36:29+01:00 Copyright (c) 2019 Cywilizacja i Polityka https://czasopisma.bg.ug.edu.pl/index.php/cywilizacja/article/view/3836 Problematyka i postrzeganie stresu przez młodzież instytucjonalnych form pieczy zastępczej 2020-07-13T11:53:51+02:00 Joanna Kata kornel.bielawski@gmail.com <p>Stres może być negatywny bądź pozytywny, jednak całkowity brak stresu można uznać za przejaw niedostosowania do możliwości jednostki. Długotrwały stres o różnym nasileniu dostarcza objawów ostrzegawczych związanych z obszarami funkcjonowania młodego człowieka. Młodzież doświadcza nadmiernego stresu czego wynikiem są reakcje depresyjne, brak poczucia własnej wartości, reakcje agresywne. Jednak ostatni przejaw jest bardzo widoczny w postaci zwiększonego, niespokojnego zachowania. Dlatego w niniejszym opracowaniu podjęto próbę zdefiniowania stresu w ujęciu psychologicznym. Poza tym przedstawiono stres i radzenie sobie ze stresem. Podjęto rozważania na temat postrzegania stresu przez młodzież, zarządzania stresem. Zostaje omówiona rodzinna i instytucjonalna piecza zastępcza. Ponadto przedstawiono analizę SWOT. Instytucjonalnej pieczy zastępczej.</p> 2019-12-30T12:36:59+01:00 Copyright (c) 2019 Cywilizacja i Polityka https://czasopisma.bg.ug.edu.pl/index.php/cywilizacja/article/view/3837 Problem starzenia się społeczeństw a inicjatywy zrzeszające osoby w okresie późnej dorosłości - ujęcie suicydologiczne 2020-07-13T13:04:47+02:00 Marlena Stradomska kornel.bielawski@gmail.com <p>Praca stanowi podsumowanie rozważań związanych z tematem profilaktyki presuicydalnej prowadzonej w grupach wiekowych w okresie późnej dorosłości. Od roku 2016 realizowany jest projekt „Dobre&nbsp; Życie UMCS” w Lublinie mający na celu zwiększenie świadomości odnośnie aktów autodestrukcji w cywilizacji XXI wieku. Istnieje wiele instytucji, które zajmują się losem osób starszych, jedną z inicjatyw jest działalność Stowarzyszania „mali bracia Ubogich”. Zauważono, że w okresie późnej dorosłości problemy dotyczące trudności społecznych, psychicznych, adaptacyjnych i innych są znaczące. Wiele osób starszych zgłaszało się na konsultacje psychologiczne i po pomoc, uznając, że nie mają wsparcia wśród najbliższych. To główny powód, dlaczego seniorzy podejmują współpracę z różnymi organizacjami jako beneficjenci lub wolontariusze. Z wywiadów ustrukturyzowanych (n=91) wynika, że wielu z nich czuje, że są samotni i niepotrzebni. Natomiast działalność w organizacjach zrzeszających osoby starsze pomagają im w tym, aby czuły sięwartościowe, a ich aktywność ma duży wpływ na środowisko lokalne. Praca ma zatem charakter teoretyczno-praktyczny. W artykule zostanie dodany jeden ze studium przypadku, który przeprowadzony był z kobietą 60+, mieszkającą w dużej miejscowości, po próbie samobójczej.</p> 2019-12-30T12:37:27+01:00 Copyright (c) 2019 Cywilizacja i Polityka https://czasopisma.bg.ug.edu.pl/index.php/cywilizacja/article/view/3838 Rola Polskiej Organizacji Turystycznej w realizowaniu polityki turystycznej państwa w latach 2013-2018 2020-07-13T13:50:16+02:00 Jacek Kraś kornel.bielawski@gmail.com <p>Turystyka zajmuje istotne miejsce w gospodarce światowej. Ze względu na jej masowy charakter stała się istotnym elementem polityki państw i regionów. Pod koniec XX&nbsp;w. i w pierwszych latach XXI w. stała się dynamicznie rozwijającą dziedziną gospodarki światowej, na co wskazuje udział wpływów z turystyki w PKB czy też udział w zatrudnieniu. Rosnące znaczenie turystyki znalazło również odzwierciedlenie w rozszerzeniu kompetencji administracji rządowej i samorządowej, wyodrębnieniu narodowych organizacji turystycznych oraz zwiększonej aktywności organizacji pozarządowych w tym zakresie<a href="#_ftn1" name="_ftnref1">[1]</a>.</p> <p>Celem niniejszego artykułu jest przybliżenie celów, zadań i funkcji POT, która jest jedną z&nbsp;najważniejszych instytucji realizujących politykę turystyczną państwa. Jest nim również przybliżenie i analiza statusu organizacyjno-prawnego oraz najważniejszych działań tej organizacji, a także ocena jej działalności.</p> <p>Podstawową metodą zastosowaną dla realizacji celów publikacji jest analiza literatury przedmiotowej, materiałów wewnętrznych przedmiotowej instytucji oraz aktów prawnych.</p> <p>Treść zasadniczą artykułu rozpoczyna wstęp, w którym został przedstawiony cel publikacji. Część druga przybliża najważniejsze pojęcia związane z polityką turystyczną. Część trzecia przedstawia cele i zadania POT . W części czwartej dokonano analizy organów i struktury organizacyjnej POT. Z kolei część piąta zawiera rozważania dotyczące najważniejszych działań POT. W części szóstej dokonana została ocena działalności analizowanego w artykule podmiotu. Część ostatnią stanowi podsumowanie, w którym przedstawiono wnioski nasuwające się w związku z realizacją tematu.</p> <p>Aby zrealizować określony wyżej cel publikacji dokonano analizy materiałów źródłowych, do których należy Statut Polskiej Organizacji Turystycznej oraz aktów prawnych, z których najważniejszym jest Ustawa o Polskiej Organizacji Turystycznej. Przydatna była również literatura tematyczna, do której należała między innymi książka H. Zawistowskiej, M.&nbsp;Dębskiego, H. Górskiej-Warsewicz, <em>Polityka turystyczna</em>. &nbsp;</p> 2019-12-30T12:37:55+01:00 Copyright (c) 2019 Cywilizacja i Polityka https://czasopisma.bg.ug.edu.pl/index.php/cywilizacja/article/view/3839 Nowe podejście do problemu migracji. Zmiany w polityce migracyjnej RP 2020-07-13T14:12:28+02:00 Joanna Leska-Ślęzak kornel.bielawski@gmail.com Jarosław Ślęzak kornel.bielawski@gmail.com <p>W artykule ukazuje się zmiany w polskiej polityce migracyjnej. Przyjęcie dokumentu „Polska polityka migracyjna” w ramach Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju do roku 2020 spowodowało stworzenie polskiego modelu aktywnej polityki migracyjnej, w którym założono m. in. zarzadzanie procesami emigracyjnymi, imigracyjnymi, integrację cudzoziemców, a także uwzględniono politykę bezpieczeństwa państwa.</p> 2019-12-30T12:38:18+01:00 Copyright (c) 2019 Cywilizacja i Polityka https://czasopisma.bg.ug.edu.pl/index.php/cywilizacja/article/view/3840 Partycypacja polityczna kobiet w Europie - stan obecny i wyzwania przyszłości 2020-07-14T08:44:58+02:00 Katarzyna Kamińska-Korolczuk kornel.bielawski@gmail.com <p>Celem analizy jest stwierdzenie czy zmiany, które zostały wymuszone regulacjami ustawowymi, rekomendacjami skierowanymi do partii politycznych lub zmianami świadomości społecznej, polegające na zwiększeniu liczby kobiet w parlamentach, wpłynęły na wzrost liczby żeńskiej części społeczeństwa w innych sferach reprezentacji politycznej. Czy przekładają się na zwiększenie liczby pań nie tylko w parlamencie, lecz i na wiodących stanowiskach takich jak funkcja prezydent, premier czy ministerialna? Przegląd piśmiennictwa, raportów i danych z wybranych państw Europy dowodzą, że wprowadzenie przymusu czy zachęt ze strony państwa skierowanych w stronę podmiotów polityki zaowocowało co prawda zwiększeniem reprezentacji kobiet w polityce, lecz nie wpłynęło w równie dużym stopniu na powierzanie paniom stanowisk kierowniczych w resortach. Dociekania czy i dlaczego kobiety są rzadziej zatrudniane na eksponowanych stanowiskach wydają się być istotne. Choćby z uwagi na fakt, że od wprowadzenia przepisów czy wytycznych dotyczących zasad wyrównywania szans płci w wielu państwach minęło sporo lat, a ich oddziaływanie nadal wzbudza kontrowersje.</p> 2019-12-30T12:38:44+01:00 Copyright (c) 2019 Cywilizacja i Polityka https://czasopisma.bg.ug.edu.pl/index.php/cywilizacja/article/view/3841 Patologia władzy a bezpieczeństwo jednostki. Analiza sytuacji w państwach dysfunkcyjnych Afryki Subsaharyjskiej 2020-07-14T09:00:25+02:00 Margot Stańczyk-Minkiewicz kornel.bielawski@gmail.com <p>Czym jest patologia? Co leży u podstaw jej zaistnienia? Jaką formę przybiera ona w rękach przedstawicieli władzy? i wreszcie jaki&nbsp; ma wpływ na bezpieczeństwo jednostki żyjącej w danym państwie?</p> <p>Zamierzeniem autorki niniejszego artykułu jest ukazanie zależności pomiędzy patologią władzy, występującą w państwach dysfunkcyjnych<a href="#_ftn1" name="_ftnref1">[1]</a> a destabilizacją bezpieczeństwa ich obywateli. Obszarem poddanym eksploracji w poniższym tekście jest region Afryki Subsaharyjskiej<a href="#_ftn2" name="_ftnref2">[2]</a>, z dwóch zasadniczych powodów. Po pierwsze dlatego, że właśnie tam (według corocznych rankingów <em>Fragile States Index</em><a href="#_ftn3" name="_ftnref3">[3]</a>) znajduje się najwięcej państw dysfunkcyjnych w skali globu, a po drugie dlatego, że z raportów opracowywanych przez różne instytucje rządowe, organizacje międzynarodowe i <em>think tanki</em>, &nbsp;wynika, że skala tego problemu w Afryce, zdecydowanie przewyższa&nbsp; niekorzystną sytuację w innych &nbsp;regionach świata.</p> <p>&nbsp;</p> <p><a href="#_ftnref1" name="_ftn1">[1]</a> Początkowo, wobec państw słabych - niestabilnych, &nbsp;stosowany był termin „państwa upadłe”, który w literaturze z zakresu stosunków międzynarodowych pojawił się od lat 90-tych XX wieku (wprowadzony przez&nbsp; Geralda Helmana i Stevena&nbsp; Ratnera). Od 2005 roku, przez amerykański <em>think tank</em> <em>Fund For Peace</em> publikowany jest Ranking Państw Upadłych&nbsp; <em>Failed States Index</em> ( FSI). Z czasem, ze względu na kontrowersje dotyczące określenia „upadłe państwa” zamieniono ten termin na „państwa dysfunkcyjne” i obowiązuje on w literaturze od mniej więcej 2010 roku. Natomiast nazwę <em>Failed States Index</em>, od 2014 roku zastąpiono <em>Fragile States Index</em> ( państwa wrażliwe).</p> <p><a href="#_ftnref2" name="_ftn2">[2]</a> Państwa zaliczane do obszaru Afryki Subsaharyjskiej to: Angola, Benin, Botswana, Burkina Faso, Burundi, Kamerum, Wyspy Zielonego Przylądka, Republika Środkowej Afryki, Czad, Komory, Kongo (Brazaaville), Kongo (Kinshasa), Przylądek Dobrej Nadzieji, Gwinea Równikowa, Erytrea, Etiopia, Gabon, Gambia, Ghana, Gwinea, Gwinea-Bissau, Kenia, Lesotho, Liberia, Madagascar, Malawi, Mali, Mauretania, Mauritius, Mozambik, Namibia, Niger, Nigeria, Rwanda, Sao Tome e Principe, Senegal, Seszele, Sierra Leone, Somalia, RPA, Sudan, Sudan pdn., Swaziland, Tanzania, Togo, Uganda, Zair, Zambia, Zimbabwe.</p> <p><a href="#_ftnref3" name="_ftn3">[3]</a> <strong><em>Fragile Sates Index</em></strong> – ranking państw wrażliwych – dysfunkcyjnych, opracowywany co roku przez&nbsp; waszyngtońską organizację - Fundusz dla Pokoju (<em>Fund for Peace, FP</em>) i magazyn "Foreign Policy", analizujący skalę problemu poszczególnych państw świata w oparciu o 12 wskaźników niestabilności (<em>Indicators of instability</em>) obejmujących kwestie społeczne, gospodarcze i polityczno-militarne. Analizują one: presję demograficzną, masowe ruchy uchodźców i IDP (<em>internally</em> <em>displaced person</em>), skargi-niezadowolenie ludności, migracje ludności, asymetrię rozwoju gospodarczego i problem rozwarstwienia społecznego, stopień kryminalizacji państwa,&nbsp; jakość administracji publicznej, skalę łamania praw człowieka, funkcjonowanie aparatu bezpieczeństwa&nbsp; państwa, stopień upartyjnienia państwa, ingerencję w politykę wewnętrzną kraju ze strony innych państw i recesję gospodarczą.</p> <p><a href="http://www.foreignpolicy.com/articles/2019/06/12/2019_failed_states_index_interactive_map_and_rankings">http://www.foreignpolicy.com/articles/2019/06/12/2019_failed_states_index_interactive_map_and_rankings</a> (dostęp: 12.06.2019)</p> <p>&nbsp;</p> 2019-12-30T12:39:08+01:00 Copyright (c) 2019 Cywilizacja i Polityka https://czasopisma.bg.ug.edu.pl/index.php/cywilizacja/article/view/3842 Migracje jako skutek tożsamości etnicznej w regionie Wielkich Jezior Afrykańskich 2020-07-14T09:10:03+02:00 Wioleta Gierszewska kornel.bielawski@gmail.com <p>Celem artykułu jest wyjaśnienie problemu migracji, jako konsekwencji manipulacji tożsamością etniczną w regionie Wielkich Jezior Afrykańskich<a href="#_ftn1" name="_ftnref1"><sup>[1]</sup></a>. Teza artykułu opiera się na założeniu, że migracje stanowią w dużej mierze skutek tożsamości etnicznej. Problem badawczy, choć nie należy do najnowszych, nadal jest aktualny, czego dowodzą liczne konflikty w tej części Afryki na tle tożsamościowym.</p> <p>&nbsp;</p> <p><a href="#_ftnref1" name="_ftn1">[1]</a>Istnieje kilka klasyfikacji przynależności państw do regionu Wielkich Jezior Afrykańskich. Według klasyfikacji geograficznej region odnosi się do skupisk wielkich jezior na obszarach tektonicznych w Afryce Wschodniej. Na tych terenach znajdują się jeziora: Alberta, Wiktorii, Edwarda, Kiwu, Tanganika oraz Malawi.&nbsp; Obszar obejmuje państwa należące częściowo do Afryki Środkowej i Afryki Wschodniej. Zgodnie z klasyfikacją pod względem politycznym, często stosowaną we francuskojęzycznych słownikach, w skład regionu Wielkich Jezior Afrykańskich wchodzą takie państwa jak: Demokratyczna Republika Konga, Uganda, Burundi, Rwanda. Właśnie tą klasyfikacją będzie posługiwać się autorka artykułu.</p> 2019-12-30T12:39:39+01:00 Copyright (c) 2019 Cywilizacja i Polityka https://czasopisma.bg.ug.edu.pl/index.php/cywilizacja/article/view/3843 Warunki realizacji zadań mandatowych w Misji UNTAC (1992-1993) w Kambodży na przykładzie działalności 2 kompanii wsparcia logistycznego 2020-07-14T13:03:17+02:00 Andrzej Fularczyk kornel.bielawski@gmail.com <p>Celem artykułu jest przedstawienie wkładu polskiej logistyki w Misję Tymczasowej Administracji Organizacji Narodów Zjednoczonych w Kambodży (UNTAC).&nbsp; Ta Misja ONZ została powołana na okres od 1992 do 1993 roku. Głównym zadaniem mandatowym Misji UNTAC&nbsp; było wprowadzenie politycznej stabilizacji w regionie Półwyspu Indochińskiego poprzez przywrócenie pokoju i demokracji w Kambodży. Do osiągnięcia tego celu ONZ zaangażował około 20 tys. osób personelu wojskowego i cywilnego.&nbsp; Istniejące&nbsp; publikacje na temat udziału Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Misji UNTAC, poza niektórymi opracowaniami naukowymi,&nbsp; uwypuklały bardziej wątki sensacyjne niż rzetelną ocenę wysiłku logistycznego.</p> <p>Podłoże dotyczące okoliczności powstania Polskiego Kontyngentu Wojskowego (PKW), jego struktury organizacyjnej i problemów związanych w wykonywaniem zadań wsparcia logistycznego w Kambodży, zaprezentowane w tym artykule, oparte są na dokumentach z Centralnego Archiwum Wojskowego Oddziału w Nowym Dworze Mazowieckim, osobistych materiałach zebranych przez autora podczas służby w Misji UNTAC, oraz wspomnieniach uczestników PKW w Kambodży.</p> <p>Najbardziej doświadczona kadra PKW, stanowiła trzon pierwszych grup Polskich Sił Zbrojnych wyznaczanych do operacji wojskowych pod przewodnictwem NATO. Po przystąpieniu Polski do tego sojuszu pełniła służbę w dowództwach NATO na stanowiskach przewidzianych dla przedstawicieli Polskich Sił Zbrojnych.</p> 2019-12-30T00:00:00+01:00 Copyright (c) 2019 Cywilizacja i Polityka https://czasopisma.bg.ug.edu.pl/index.php/cywilizacja/article/view/3844 Skrzypek wielu dachów. Ponowoczesna hermeneutyka Odo Marquarda wobec zagadnienia pluralizmu 2020-07-14T13:27:03+02:00 Adriana Joanna Mickiewicz kornel.bielawski@gmail.com <p>Artykuł omawia relację między pluralizmem społecznym a tradycją (lub raczej wielością tradycji) na gruncie filozofii hermeneutycznej Odo Marquarda. Autorka przedstawia koncepcje niemieckiego filozofa jako propozycję łączącą elementy myśli postmodernistycznej oraz hermeneutyki. Zarysowuje przesłanki epistemologiczne (zwłaszcza sceptycyzm), które doprowadziły autora do przekonania o konieczności budowania własnego światopoglądu w odniesieniu do tradycji. Jednocześnie artykuł pokazuje sposób, w jaki Marquard godzi afirmację tradycji z afirmacją różnorodności i złożoności świata społecznego, w którym Inny – kształtujący samego siebie w oparciu o inną tradycję – nie tylko nie stanowi zagrożenia dla tego co „własne” ale wręcz pozwala lepiej zrozumieć „swojskość” oraz zyskać dystans konieczny dla krytycznego myślenia o własnej tradycji.</p> 2019-12-30T12:41:31+01:00 Copyright (c) 2019 Cywilizacja i Polityka https://czasopisma.bg.ug.edu.pl/index.php/cywilizacja/article/view/3845 Zabytki sakralne w systemie prawnym Polski – uwagi de lege ferenda 2020-07-14T14:00:44+02:00 Paweł Bijak kornel.bielawski@gmail.com <p>Zabytki sakralne stanowią przeważającą część zasobu zabytkowego Polski oraz krajów cywilizacji europejskiej. Obok wartości artystycznej, historycznej i naukowej, cechą wyróżniającą tę grupę jest wartość sakralna. Definiuje się ją jako cechę charakterystyczną zabytków i dzieł sztuki, odnoszącą się do kościołów oraz elementów ich wystroju i wyposażenia, wynikającą z faktu ofiarowania ich Bogu, otaczania kultem, przekazu za ich pośrednictwem treści biblijnych, teologicznych lub hagiograficznych oraz poddania obrzędowi poświęcenia w celu przeznaczenia na potrzeby liturgii. Z punktu widzenia jurydycznego zabytki sakralne podlegają trojakiego rodzaju ochronie prawnej: wynikającej z prawa kanonicznego, kościelnego prawa administracyjnego oraz prawa publicznego. W polskim prawie publicznym zabytki sakralne nie są wyszczególnione jako odrębny przedmiot ochrony prawnej. W okresie międzywojennym stworzono w Polsce modelowy system prawnej ochrony zabytków sakralnych. Polegał on na konkordancji przepisów państwowych i kościelnych. Jego istotą było wyodrębnienie zabytków sakralnych i poddanie ich szczególnej wyższej formie ochrony. Zastosowanie międzywojennych osiągnięć legislacyjnych do obecnego systemu w celu ujednolicenia przepisów kościelnych i państwowych zapewni skuteczniejszą ochronę tej znaczącej części dziedzictwa kulturalnego narodu. Reforma prawa ochrony zabytków powinna ewoluować nie tylko w kierunku nadania właściwego statusu zabytkom sakralnym, a w konsekwencji redefinicji systemu dotowania i dysponowania nimi, lecz także określać obowiązki edukacyjne podmiotów odpowiedzialnych za ochronę dziedzictwa kulturalnego.</p> 2019-12-30T12:42:09+01:00 Copyright (c) 2019 Cywilizacja i Polityka https://czasopisma.bg.ug.edu.pl/index.php/cywilizacja/article/view/3846 Sineb El Masrar, Muslim Men. Wer sie sind, was sie wollen, Herder, Freiburg – Basel – Wien 2018, ss. 255 2019-12-30T13:06:32+01:00 Adam Romejko kornel.bielawski@gmail.com 2019-12-30T12:42:34+01:00 Copyright (c) 2019 Cywilizacja i Polityka https://czasopisma.bg.ug.edu.pl/index.php/cywilizacja/article/view/3847 Justyna Miecznikowska, Europeizacja partii i systemu partyjnego Austrii, Oficyna Wydawnicza ASPRA-JR, Warszawa 2018, ss. 493 2019-12-30T13:06:32+01:00 Adam Romejko kornel.bielawski@gmail.com 2019-12-30T12:42:58+01:00 Copyright (c) 2019 Cywilizacja i Polityka https://czasopisma.bg.ug.edu.pl/index.php/cywilizacja/article/view/4057 Sebastian Wojciechowski, Przemysław Osiewicz, Zrozumieć współczesny terroryzm. Wybrane aspekty fenomenu, Difin, Warszawa 2017, ss. 251 2020-02-18T09:34:44+01:00 Rafał Willa kornel.bielawski@gmail.com 2020-02-18T09:18:23+01:00 Copyright (c) 2020 Cywilizacja i Polityka