Internacjonalizacja walut krajów emerging markets jako nowe zjawisko w finansach międzynarodowych

Abstrakt

Proces internacjonalizacji waluty postrzegany był dotychczas jako zjawisko przypisywane krajom rozwiniętym. Wynika to z doświadczeń międzynarodowego systemu walutowego (msw), który w toku ewolucji opierał się na walutach krajów rozwiniętych (USD, EUR, GBP, czy charakteryzujących się wysokim stopniem umiędzynarodowienia DEM i jenie JPY), spełniających funkcje waluty międzynarodowej. Tymczasem ostatnia dekada to okres wyraźnego rozwoju gospodarczego i wzrostu znaczenia w gospodarce globalnej krajów określanych jako "rynki wschodzące" (emerging markets - EM), skutkującego pojawieniem się nowego zjawiska, jakim jest internacjonalizacja ich walut. Niewątpliwie czynnikiem dynamizującym ten proces stał się globalny kryzys finansowy, uświadamiający konieczność oparcia systemu walutowego na wielu walutach w celu zwiększenia jego stabilności. W efekcie, w literaturze pojawił się nowy nurt analizujący ryzyka, zagrożenia i korzyści z internacjonalizowania walut krajów emerging markets. Wśród walut mogących potencjalnie ogrywać taką rolę wymienia się powszechnie: chińską (RMB), indyjską (INR), brazylijską (BRL), rosyjską (RUB), południowoafrykańską, a czasami także koreańską i turecką. Celem artykułu jest prezentacja uwarunkowań, zakresu oraz potencjalnego kierunku ewolucji dokonującej się internacjonalizacji walut krajów emerging markets na tle tradycyjnego, teoretycznego spojrzenia na zjawisko, w oparciu o aktualne światowe badania i analizy w tym obszarze. Rozważania prowadzą do konkluzji, że z grupy tej niewątpliwie największy stopień zaawansowania internacjonalizacji oraz wypełnienia przesłanek do pogłębiania się procesu wykazuje waluta chińska, jednak także inne waluty (RUB, BRL) mogą odgrywać istotną rolę w tym procesie. Proces internacjonalizacji walut krajów emerging markets będzie z pewnością długotrwały i zasadniczo przybierze charakter internacjonalizacji regionalnej.