Etyka pisania przemówień we współczesnej praktyce zawodowej

Abstrakt

Na podstawie wniosków z badania autorki na temat Pisania przemówień w polityce i biznesie brytyjskim i amerykańskim: Studium praktyki, zawodu i etyki pisania przemówień, finansowanego przez Narodowe Centrum Nauki, autorka kwestionuje argument występujący w literaturze przedmiotu, jakoby „oszukiwanie [odbiorców] [było] nieodłącznym elementem praktyki ghostwritingu.” Autorka omawia pojęcie oszustwa w tym zawodzie oraz porusza kwestię pomijaną w literaturze przedmiotu, jaką jest pisanie na tematy niezgodne z osobistymi przekonaniami pisarza przemówień. Krytycy profesji twierdzą, że przemówienia pisane przez osoby trzecie nie odzwierciedlają autentycznych, indywidualnych umiejętności i osiągnięć mówcy. Autorka zwraca uwagę na fakt, że przemówienie jest zawsze efektem pracy zespołowej. Pisarze przemówień w ankietowanych organizacjach dążą do zapewnienia autentyczności mówcy, a koncepcja ethopoei jest kluczowa dla zrozumienia prawdziwej roli i misji współczesnego pisarza przemówień.