Depozyty jako forma finansowania banków islamskich i konwencjonalnych w Malezji

Abstract

Banki mają bardzo zróżnicowaną strukturę finansowania, która nie uległa znaczącym zmianom na przestrzeni lat. Formy, którymi finansują się nowoczesne banki, obejmują: kapitał, depozyty i finansowanie hurtowe. Depozyty, zwłaszcza detaliczne, stanowią główne źródło finansowania banku. Klienci banków inwestują swoje pieniądze w formie depozytów, zwykle w celu otrzymania odsetek. Ponadto tym, co przyciąga klientów do depozytów, jest bezpieczeństwo inwestycji, gdyż depozyty są zwykle chronione w ramach systemów gwarantowania depozytów. Należy jednak zaznaczyć, że nie wszystkie banki mogą oferować depozyty charakteryzujące się wyżej wymienionymi cechami. W latach 70. pojawił się alternatywny system bankowy – system islamski, w którym instrumenty finansowe, w tym depozyty, mają inną, niepowtarzalną specyfikę. Cechą charakterystyczną banków islamskich jest obowiązek prowadzenia operacji zgodnie z zasadami prawa religijnego muzułmanów – szariatu. Podstawową zasadą szariatu stosowaną przez islamskie instytucje finansowe jest zakaz lichwy (arab. riba), rozumiany jaka zakaz stosowania jakiegokolwiek oprocentowania. Zakaz riba ma ogromny wpływ na instrumenty oferowane przez banki islamskie, w tym depozyty, gdyż nie mogą być one oparte na stopie procentowej. Głównym celem artykułu jest charakterystyka finansowania banków islamskich za pomocą depozytów oraz porównanie zakresu wykorzystania depozytów w bankach islamskich oraz konwencjonalnych na przykładzie Malezji. Badania oparto zarówno na metodach jakościowych, jak i ilościowych.