Miasta, manekiny i maszyny metafizyczne

  • Serge Fauchereau Centre Pompidou

Abstrakt

The French critic reveals a whole extensive network of affinities which connect Schulz’s oneiric fiction with that of Alfred Kubin, E.T.A. Hoffmann, Max Blecher, and – perhaps not surprisingly – Franz Kafka. Selecting from the world of Schulz three specific motifs: the city, the mannequin, and the metaphysical machine, he demonstrates that the writer from Drogobych joined, for the most part unawares, the mainstream of European modernism both in its literary and artistic varieties, including the self-reflexive art of Marcel Duchamp.

Biogram autora

Serge Fauchereau, Centre Pompidou

Krytyk artystyczny, pisarz, eseista i wykładowca. Pracował jako profesor literatury amerykańskiej na Uniwersytecie w Teksasie (1973–1976), dyrektor artystyczny i organizator wystaw w Centre Pompidou, Palazzo Grassi, Bundeskunsthalle, Tate Modern, Lille Métropole Musée oraz dla Institut des hautes études en arts plastiques. Autor licznych książek, m.in. o kubizmie, ekspresjonizmie, Arpie, Braque’u: Lecture de la poésie américaine (1968), Expressionnisme, dada, surréalisme et autres ismes (1976), L’avant-garde russe (1979), La révolution cubiste (1982), Les peintres révolutionnaires mexicains (1985), Braque (1987), Arp (1988), Malévitch (1991), Les écrivains pour ou contre l’impressionnisme (1994), Léger, peintre dans la cité (1994), Mondrian et l’utopie néo-plastique (1994), Brancusi (1995), Le livre idolâtre de Bruno Schulz (2004), Hommes et mouvements du XXe siècle (2005).

Opublikowane
2015-03-02
Jak cytować
Fauchereau, S. (2015). Miasta, manekiny i maszyny metafizyczne. Schulz/Forum, (5), 55-74. Pobrano z https://czasopisma.bg.ug.edu.pl/index.php/schulz/article/view/2188
Dział
[paralele i konteksty]