Przejdź do logowania lub Zarejestruj aby zgłosić tekst.

Wytyczne dla autorów

Panoptikum: wytyczne redakcyjne

Przyjmujemy oryginalne, wcześniej niepublikowane artykuły naukowe o objętości od 0,5 do 1 arkusza wydawniczego (20-40 tys. znaków ze spacjami). Do tekstu należy dołączyć streszczenie artykułu w języku angielskim (maksymalnie 1000 znaków ze spacjami), notę biograficzną autora oraz słowa kluczowe artykułu. Autor przyjętego artykułu podpisuje 

Formatowanie tekstu:

I.Ogólne:

  • teksty powinny mieć objętość od 20 do 40 tysięcy znaków (wliczając spacje);
  • tekst artykułu: Times New Roman, rozmiar 12, interlinia 1,5, justowanie obustronne, marginesy 2,5;
  • artykuły powinny być zapisane w formacie .doc lub .docx;
  • nie stosujemy stylów (w Wordzie: Standardowy), nie przenosimy wyrazów i wiszących spójników (tzw. sierot), nie stosujemy spacji niełamliwych, nie wyrównujemy tekstu za pomocą wielokrotnych spacji. 

II. Dodatkowo:

  • liczby od 1 do 9 zapisujemy słownie, wyższe – cyfrowo;
  • słownie zapisujemy liczebniki porządkowe oraz liczebniki ułamkowe;
  • poza tytułem i śródtytułami nie należy stosować pogrubień; fragmenty, które mają zostać wyróżnione w składzie, podkreślamy;
  • dni oraz lata zapisujemy cyfrowo, natomiast miesiące – słownie;
  • stosujemy skróty takie jak itd., itp., etc.; pozostałe – rozwijamy;
  • dbamy o to, żeby dywizy ( - ) stosowane jako znak przestankowy zamienić na półpauzy ( – );
  • nazwiska w tekście przy pierwszym wystąpieniu poprzedzamy imieniem.

III. Tytuły, nazwy i nazwiska:

  • tytuły filmów, gier, seriali, utworów muzycznych, artykułów i książek piszemy kursywą, natomiast tytuły czasopism – w cudzysłowie, pismem prostym;
  • stosujemy polskie tytuły, chyba że tytuł nie został przetłumaczony;
  • przy pierwszym wymienieniu każdego filmu prosimy o dopisanie w nawiasie roku jego produkcji oraz imienia i nazwiska reżysera (jeśli informacje te nie pojawiają się w bezpośredniej bliskości w tekście), na przykład – Whiplash (2014, reż. Damien Chazelle); w przypadku seriali w nawiasie zapisujemy lata emisji;
  • dbamy o to, aby obcojęzyczne nazwiska nie zawierały literówek i były zgodne z zapisem oryginalnym (na przykład: Iñárritu, a nie Inarritu);
  • nazwy obcego pochodzenia zapisujemy kursywą, jeśli trzeba umieszczamy odpowiednie tłumaczenie w nawiasie z wykorzystaniem zapisu słownikowego – agathos (gr. dobry, dobro); 

IV. Cytaty:

  • krótkie cytaty (do dwóch zdań) zapisujemy w cudzysłowach drukarskich; cytaty drugiego stopnia (czyli cytaty w cytatach) oznaczamy tak zwanym cudzysłowem francuskim («» ), tak jak w przykładzie:

Jak pisze Siegfried Kracauer w Teorii filmu (2008, s. 195): „John Grierson, który uważał film dokumentalny za boski dar dla propagandy, powiedział kiedyś, że «filmy dokumentalne kręci się nie tylko głową, ale także mięśniami brzucha»”.

  • dłuższe cytaty należy wydzielić z tekstu właściwego – nowy akapit, brak cudzysłowu, rozmiar czcionki zmniejszony o dwa punkty z pojedynczą interlinią:

Niektórzy teoretycy zwracają jednak uwagę na to, że repertuar nie odgrywa istotnej roli w tym procesie:

 

Używanie narkotyku stwarza narkomanów. Można by więc przyjąć z dużą dozą słuszności, że jest wieku bywalców kina, którzy chodzą doń tylko z potrzeby fizjologicznej. Nie kieruje nimi chęć obejrzenia określonego filmu ani ochota na przyjemną rozrywkę; naprawdę pragną tylko uwolnić się, choć na chwilę, spod władzy świadomości, zagubić się w ciemnościach sali i chłonąć wszystkimi zmysłami obrazy, by się w nich pogrążać w miarę, jak ukazują się na ekranie (Kracauer, 2008, s. 194).

  • dopiski, wtrącenia i inne ingerencje w cytat zaznaczamy za pomocą uwag w nawiasie kwadratowym (i opatrujemy uwagą „przyp. aut.”). Autorskie skróty w cytatach oznaczamy za pomocą „[…]”

V. Przypisy (stosujemy tzw. przypisy harwardzkie):

  • w nawiasie okrągłym wpisywane są nazwisko autora oraz rok ukazania się publikacji, numery stron podawane są w przypadku dosłownego cytowania tekstu. Rok oraz numery stron oddzielone są przecinkiem:

Pocałunek Edisona, początkowo pokazywany z pomocą kinetoskopu, nie wywołał emocji wśród widzów (Williams, 2008, s. 324).

  • w przypadku gdy nazwisko autora lub rok publikacji pojawia się w tekście jako fragment zdania w nawiasach wpisujemy tylko brakujące informacje:

Według Lindy Williams (2008, s. 324) pierwsze pokazy Pocałunku Edisona nie cieszyły się zainteresowaniem widzów.

  • jeżeli publikacja posiada dwóch autorów, podajemy ich nazwiska oddzielone są przecinkiem:

W powojennej Ameryce, przeżywającej baby boom na niespotykaną wcześniej skalę, popularne stały się badania nad wpływem telewizji na dzieci i młodzież (Klejsa, Saryusz-Wolska, 2014, s. 11).

  • gdy publikacja posiada trzech, czterech lub pięciu autorów, w pierwszym cytowaniu wymieniamy wszystkich, a przy następnych jedynie pierwszego, zastępując pozostałych skrótem „i in.”:

Tego rodzaju badania podjęto dopiero po wojnie (Gibbons, Johnston, Lee, 1946). […] Nie udało się jednak skutecznie powiązać tej teorii z filmoznawstwem (Gibbons i in., 1946).

  • cytowanie jednocześnie dwóch lub więcej publikacji różnych autorów – autorów wymieniamy w kolejności alfabetycznej, oddzielając odniesienia do ich publikacji średnikiem:

Kilku historyków kina rozwikłało tę zagadkę, całkiem przekonująco argumentując, że tylko naiwni lub skrajnie niekompetentni widzowie naprawdę wierzyli w realność zagrożenia (Bottomore, 1999; Loiperdinger, 2004).

  • jeżeli kilka publikacji tego samego autora zostało wydanych w tym samym roku, po jego podaniu wpisuje się litery alfabetu:

Niektórzy krytycy mimo wszystko film bardzo chwalili (Sobolewski, 2007b).

  • gdy autorzy noszą to samo nazwisko – publikacje rozróżnia się, stawiając pierwszą literę imienia przed nazwiskiem autora.

 

VI. Bibliografia:

Zapis jednolity, bez podziału na kategorie, w porządku alfabetycznym.

Publikacja zwarta

Gross, N. (2002). Film żydowski w Polsce (tłum. A. Ćwiakowska). Kraków: Rabid.

Artykuł w monografii

Crafton, D. (2006). Pie and Chase: Gag, Spectacle and Narrative in Slapstick Comedy, [w:] W. Strauven (red.), The Cinema of Attractions Reloaded. Amsterdam: Amsterdam University Pre

Artykuł w czasopiśmie

Steinwurzel, S. (1936). Film plastyczny. „Wiadomości Filmowe”, nr 15.

Bottomore, S. (1999). The Panicking Audience? Early Cinema and the ‘Train Effect’. „Historical Journal of Film, Radio and Television”, vol. 19, no. 2.

Artykuł na stronie internetowej

Kruk, A. (2014). Mama i mamka. „Dwutygodnik”, nr 144. http://www.dwutygodnik.com/artykul/5503-mama-i-mamka.html (dostęp: 2.11.2014).

Maciejewski, Ł. (2011). Antykanon polskiego kina. http://www.filmweb.pl/article/Maciejewski %3A+Antykanon+polskiego+kina-68033 (dostęp: 15.02.2016).

Strona internetowa

Na ekranie. http://naekranie.pl (dostęp: 7.02.2016).

Wystąpienia konferencyjne

Nowak, J. (2005). Muzyka jazzowa w przedwojennym kinie polskim. Ogólnopolska Konferencja Naukowa „Kino dwudziestolecia międzywojennego w Polsce i na świecie”. Gdańsk: Uniwersytet Gdański, 23–24 maja.

Nowak, J. (2016). Polish Cinema between Two Wars. 14th International Domitor Conference. Stockholm, 14–17 czerwca.

Niepublikowane prace naukowe

Nowak, J. (2005). Polski musical przed 1939 rokiem. Niepublikowana rozprawa doktorska. Gdańsk: Uniwersytet Gdański.

Prace zgłoszone do druku

Nowak, J. (w druku). Eugeniusz Bodo jako aktor komediowy. „Kwartalnik Filmowy”, tekst przyjęty w grudniu 2015.

Proszę sprawdzić, czy:

  1. Każda pozycja posiada autora/nazwę instytucji. Jeśli autor jakiegoś artykułu jest nieznany, proszę wpisać „Autor nieznany” w miejscu nazwiska.
  2. Nazwisko znajduje się przed inicjałem imienia.
  3. Każda publikacja ma datę wydania. Jeśli znalezienie daty wydania jest niemożliwe, proszę w nawiasie wpisać b.d.w. – brak daty wydania.
  4. Na końcu każdego zapisu bibliograficznego znajduje się kropka.

Tekst oświadczenia dla autorów dostępny tutaj.

Polityka prywatności

Zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony danych osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej) dalej RODO oraz w związku z ustawą z dnia 10 maja 2018 roku o ochronie danych osobowych (Dz.U. 2018 poz. 1000), informujemy, iż:

  1. Administratorem Pani/Pana danych osobowych jest Uniwersytet Gdański z siedzibą w (80-309) Gdańsku przy ul. Jana Bażyńskiego 8.
  2. Administrator danych osobowych powołał administratora bezpieczeństwa informacji (w przyszłości inspektora ochrony danych), z którym można skontaktować się pod numerem telefonu (58) 523 24 59 lub adresem e-mail: poin@ug.edu.pl.
  3. Pani/Pana dane osobowe przetwarzane będą wyłącznie w celu realizacji procesu wydawniczego i rozpowszechnienia publikacji.
  4. Podstawą prawną do przetwarzania Pani/Pana danych osobowych jest art. 11 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym.
  5. Podanie przez Panią/ Pana danych osobowych jest niezbędne do realizacji celu określonego w punkcie 3 na podstawie przepisu prawa określonego w punkcie 4.
  6. Pani/Pana dane osobowe będą przetwarzane w imieniu administratora danych przez upoważnionych pracowników  wyłącznie w celu, o którym mowa w ust. 3.
  7. Pani/ Pana dane osobowe będą przechowywane bezterminowo
  8. Pani/Pana dane osobowe nie będą udostępniane podmiotom zewnętrznym z wyjątkiem przypadków przewidzianych przepisami prawa
  9. Na zasadach określonych przepisami RODO przysługuje Pani/Panu:
    1. prawo dostępu do treści swoich danych,
    2. prawo do ich sprostowania, gdy są niezgodne ze stanem rzeczywistym,
    3. prawo do ich usunięcia, ograniczenia przetwarzania, a także przenoszenia danych – w przypadkach przewidzianych prawem,
    4. prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania danych,
    5. prawo do wniesienia skargi do organu nadzorczego – Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych, gdy uzna Pani/Pan, że przetwarzanie Pani/Pana danych osobowych narusza przepisy o ochronie danych osobowych.