Schulzowskie obrazy wstrętu – „Karakony”

  • Aleksandra Naróg Uniwersytet Jagielloński

Abstrakt

The aim of the paper was to interpret Bruno Schulz’s short story, Cockroaches, in the context of the phenomenon of repulsion. Disgust has been interpreted as an ontological, aesthetic, and epistemological determinant of modernist literature, as well as Schulz’s fiction. The experience of disgust has been interpreted in the terms proposed by Julia Kristeva, Mary Douglas, Walter Benjamin, and the non-anthropocentric humanities. It has been suggested that repulsion may be analyzed as the main element of the „topography” of Schulz’s universe: one of its main principles, both forming and destroying its matter.

Biogram autora

Aleksandra Naróg, Uniwersytet Jagielloński

Doktorantka w Katedrze Antropologii Literatury i Badań Kulturowych UJ, absolwentka Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych. Przygotowuje rozprawę doktorską poświęconą Pamiętnikowi z okresu dojrzewania Witolda Gombrowicza, prowadzi zajęcia z antropologii nowoczesności.

Bibliografia

Agamben Giorgio. 2008. Homo sacer. Suwerenna władza i nagie życie. Przeł. M. Salwa. Warszawa: Prószyński i S-ka.

Bakke Monika. 2010. Posthumanizm: człowiek w świecie większym niż ludzki. W Człowiek wobec natury – humanizm wobec nauk przyrodniczych. Red. J. Sokolski. Warszawa: Wydawnictwo Neriton.

Benjamin Walter. 1975. Twórca jako wytwórca. Przeł. H. Orłowski. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie.

Białe plamy schulzologii, pod red. M. Kitowskiej-Łysiak, Lublin: Wydawnictwo Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.

Bolecki Włodzimierz, Jerzy Jarzębski, Stanisław Rosiek (red.). 2006. Słownik schulzowski. Gdańsk: słowo/obraz terytoria.

Borowski Mateusz, Sugiera Małgorzata. 2012. Człowiek/zwierzę. W pułapce przeciwieństw. Ideologie tożsamości. Warszawa: Wydawnictwo Trio.

Chwin Stefan. 1994. „Grzeszne manipulacje”. Historia sztuki a historia medycyny. W Czytanie Schulza. Materiały międzynarodowej sesji naukowej „Bruno Schulz – w stulecie urodzin i pięćdziesięciolecie śmierci”, Instytut Filologii Polskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków, 8–10 czerwca 1992. Pod red. J. Jarzębskiego. Kraków: Oficyna Naukowa i Literacka T.I.C.

Fiedorczuk Julia. 2013. Thing Power – Brunona Schulza miłość do materii jako takiej. W Schulz. Przewodnik Krytyki Politycznej. Red. J. Majmurek. Warszawa: Wydawnictwo Kruytyki Politycznej.

Gage John. 2010. Kolor i znaczenie. Przeł. J. Holzman, A. Żakiewicz. Kraków: Universitas.

Głowacka Dorota. 1996. „Wzniosła tandeta i simulacrum. Bruno Schulz w postmodernistycznych zaułkach”. Teksty Drugie 2–3.

Kristeva Julia. 2007. Potęga obrzydzenia. Esej o wstręcie. Przeł. M. Falski. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Lévinas Emmanuel. 2002. Całość i nieskończoność. Przeł. M. Kowalska. Warszawa: PWN.

Markowski Michał Paweł. 2007. Polska literatura nowoczesna. Leśmian, Schulz, Witkacy. Kraków: Universitas.

Markowski Michał Paweł. 2012. Powszechna rozwiązłość. Schulz, egzystencja, literatura. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Menninghaus Winfried. 2009. Wstręt. Teoria i historia. Przeł. G. Sowiński. Kraków: Universitas.

Nalewajk Żaneta. 2010. W stronę perspektywizmu. Problematyka cielesności w prozie Brunona Schulza i Witolda Gombrowicza. Gdańsk: słowo/obraz terytoria.

Nycz Ryszard. 1997. Język modernizmu. Prolegomena historycznoliterackie. Wrocław: Leopoldinum.

Owczarski Wojciech. 2006. Miejsca wspólne, miejsca własne. O wyobraźni Leśmiana, Schulza i Kantora. Gdańsk: słowo/obraz terytoria.

Schulz Bruno. 1998. Opowiadania. Wybór esejów i listów. Oprac. J. Jarzębski. Wyd. II. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.

Stala Krzysztof. 1995. Na marginesach rzeczywistości. O paradoksach przedstawiania w twórczości Brunona Schulza. Warszawa: Wydawnictwo IBL.

Wróblewski P. 1978. „Stylistyczna funkcja określeń barw w prozie Brunona Schulza”. Przegląd Humanistyczny 7–8.

Opublikowane
2018-12-03
Jak cytować
Naróg, A. (2018). Schulzowskie obrazy wstrętu – „Karakony”. Schulz/Forum, (12), 101–114. https://doi.org/10.26881/sf.2018.12.09
Dział
[inicjacje schulzowskie]