Academic Scientific JournalsFeminatives in the language of Czech inhabitants of Polish origin – presentation of survey results
Keywords:
feminatives, bilingualism, Polish language, Czech language, language transferAbstract
The article presents the results of a survey on the use of feminine forms, conducted among people of Polish descent living in the Czech Republic who speak both Czech and Polish. The study focuses on assessing the influence of the Czech language, in which feminine forms are more common, on the use and creation of feminine derivatives in Polish.
The author analyzes the mechanisms of interaction between the two language systems and attempts to determine the role of linguistic and cultural transfer in shaping the respondents’ native language. The study aimed to understand how the social and cultural context, along with the specific linguistic characteristics of Czech and Polish, affect language users’ preferences and attitudes toward feminatives.
Downloads
References
Archangelska, G. O. (2013). Nowe nazwy żeńskie w kontekście feminizacji słownictwa we współczesnych językach słowiańskich. Naukowi Zapiski, Seria Filologiczna, nr 35.
Bura, R. (2005). Czeskie i polskie feminatywa. W: H. Mieczkowska, B. Suchoń-Chmiel (red.), Język i literatura słowacka w perspektywie.
Dąbrowska, M. (2008). Rodzaj gramatyczny a seksizm. Studia Linguistica, nr 125. Dostęp: https://tiny.pl/2vp-w273 [8.11.2024].
Hofmański, W. (2012). Kognitywne aspekty glottodydaktyki. Czeski student wobec pułapek komunikatywności. Poznańskie Studia Polonistyczne. Seria Językoznawcza, t. 19, nr 1.
Kiełkiewicz-Jankowiak, A., Błaszkowa, H., Dopierała-Kalińska, W. (2024). Dzielą (łączą) nas słowa. Język równościowy w UAM w Poznaniu. Rekomendacje dla społeczności akademickiej ze szczególnym uwzględnieniem równości płci. Poznań. Dostęp: https://tiny.pl/560fy0kq [8.11.2024].
Korbut, J. (2024). Přechylování – zmierzch tradycji czy chwilowy kryzys? O nazwiskach kobiet w języku czeskim. Prace Językoznawcze, t. 26, nr 2. Dostęp: https://tiny.pl/0rwf-6pj [8.11.2024].
Małocha-Krupa, A. (2018). Feminatywum w uwikłaniach językowo-kulturowych. Wrocław.
Mayenowa, M. R. (2024). Słownik polszczyzny XVI wieku. Edycja internetowa (SXVI). Warszawa. Dostęp: www.spxvi.edu.pl [8.11.2024].
Nowakowska, M. M. (2016). Na co komu -owa (-ová/-ova/-eva), czyli o nazwiskach (i nie tylko) żeńskich w wybranych językach słowiańskich. Rozprawy Komisji Językowej, nr 62. Dostęp: https://tiny.pl/r2tw89kw [8.11.2024].
Nowosad-Bakalarczyk, M. (2003). Płeć a rodzaj gramatyczny we współczesnych ofertach pracy. Poradnik Językowy, nr 5.
Obidzińska, K. (2023). Przemiany postaw względem feminatywów w polskim dyskursie publicznym. Uniwersyteckie Czasopismo Socjologiczne, t. 32, nr 2. Dostęp: https://tiny.pl/1_p8fyw4 [8.11.2024].
Plasová, A. (2012). Tvorba a užití činitelských podstatných jmen ženského rodu v současné češtině a polštině. Praca licencjacka. Dostęp: https://tiny.pl/5c_hz3v6 [8.11.2024].
Szpyra-Kozłowska, J., Laidler, K. (2022). Czy nazwy żeńskie typu architektka, chirurżka i adiunktka są trudne do wymówienia? Badanie empiryczne. Język Polski, r. 52, z. 4.
