Przedsiębiorca z ograniczoną odpowiedzialnością – różne sposoby na uniknięcie synchronizacji odpowiedzialności

Abstrakt

Punktem wyjścia niniejszego artykułu jest spostrzeżenie, że ustawodawcy z różnych państw w Europie odeszli od tradycyjnego modelu synchronizacji odpowiedzialności i kontroli. Nie tylko uznano ograniczoną odpowiedzialność za korelat ograniczonego wpływu (kontroli), lecz także rozszerzono ją jako instrument ograniczania ryzyka gospodarczego. Decydujący punkt zwrotny nastąpił pod koniec XIX w. wraz z wprowadzeniem w Niemczech spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (GmbH). Przywilej ograniczonej odpowiedzialności miał na celu zachęcenie szerszych warstw społeczeństwa do podejmowania działalności gospodarczej – celu pożądanego z perspektywy ekonomicznej, choć mogącego odbywać się kosztem wierzycieli niekorzystających z takiej ochrony. Skoro zasada synchronizacji odpowiedzialności i kontroli została przełamana, nie istnieją już fundamentalne przeszkody dla rozszerzenia ograniczonej odpowiedzialności na działalność przedsiębiorcy indywidualnego. Niniejsze opracowanie pokazuje, że choć koncepcja przedsiębiorcy o ograniczonej odpowiedzialności rozpowszechniła się w kontynentalnej kulturze prawnej, drogi jej rozwoju oraz tempo zmian były zróżnicowane. Zagadnienie to zostało zilustrowane poprzez porównanie rozwiązań przyjętych w Niemczech, Austrii i we Francji.