System licencji i zezwoleń na organizację gier hazardowych online – kary za naruszenia krajowego ustawodawstwa ustanawiającego system licencji i zezwoleń na prowadzenie gier losowych

Autor

DOI:

https://doi.org/10.26881/gsp.2026.1.12

Słowa kluczowe:

hazard online, swoboda świadczenia usług, koncesje i zezwolenia

Abstrakt

Orzeczenie w sprawie C-49/16 dotyczy pytania, czy przepisy, które nie tworzą monopolu na rynku gier losowych i gwarantują podmiotom działającym na rynku teoretyczną możliwość wejścia na węgierski rynek gier losowych, lecz w praktyce uniemożliwiają im oferowanie swoich usług, mogą być zgodne z postanowieniami Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Trybunał orzekł, że wykładnia art. 56 TFUE stoi na przeszkodzie ustawodawstwu krajowemu, które ustanawia system koncesji i zezwoleń na urządzanie gier losowych online, jeżeli zawiera ono przepisy dyskryminujące operatorów posiadających siedziby w innych państwach członkowskich lub jeśli przewiduje ono przepisy niedyskryminujące, stosowane jednak w sposób nieprzejrzysty lub wykonywane w sposób, który uniemożliwia lub utrudnia kandydowanie przez niektórych oferentów posiadających siedziby w innych państwach członkowskich.

Downloads

Download data is not yet available.

Bibliografia

Barwaśny D., “Zasady świadczenia usług w zakresie gier hazardowych w prawie Unii Europejskiej,” Folia Iuridica Wratislaviensis 2014, vol. 3, no. 1, pp. 139–184.

Biernat S., “Działalność gospodarcza poddana reglamentacji w świetle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości (na przykładzie prowadzenia gier hazardowych),” Acta Universitatis Wratislaviensis. Przegląd Prawa i Administracji 2018, no. 114, pp. 413–429.

Lewandowicz M., E-hazard. Studium z komparatystyki prawniczej, Warszawa 2013.

Lewandowicz M., “Wybrane aspekty nowelizacji ustawy o grach hazardowych w świetle prawa unijnego,” Europejski Przegląd Sądowy 2017, no. 8, pp. 14–21.

Łacny J., “Gry hazardowe w Internecie – ustępstwo wobec swobód rynku wewnętrznego?,” Europejski Przegląd Sądowy 2012, no. 1, pp. 15–21.

Łacny J., “Swoboda państw członkowskich w zakresie regulowania gier hazardowych – przegląd orzecznictwa TS,” Europejski Przegląd Sądowy 2010, no. 12, pp. 37–47.

Philippsohn S., “Landmark Cases in Internet Gambling,” Gaming Law Review 1999, vol. 3, no. 3, pp. 329–333.

Skowronek G., Prawne aspekty hazardu, Wrocław 2012.

Skrzydło-Tefelska E., “Nowe wyroki TS w sprawie organizacji gier hazardowych, cz. I,” Europejski Przegląd Sądowy 2013, no. 1, pp. 36–41.

Zawidzka-Łojek A., “Zróżnicowanie obszarów wrażliwych. Test proporcjonalności w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczącym hazardu” [in:] Skutki braku notyfikacji przepisów technicznych ustawy o grach hazardowych dla wymiaru sprawiedliwości Rzeczypospolitej Polskiej, ed. M. Taborowski, Warszawa 2016, pp. 457–476.

Opublikowane

2026-03-15

Jak cytować

Lewandowicz, M. (2026). System licencji i zezwoleń na organizację gier hazardowych online – kary za naruszenia krajowego ustawodawstwa ustanawiającego system licencji i zezwoleń na prowadzenie gier losowych . Gdańskie Studia Prawnicze, (1(70)/2026), 183–191. https://doi.org/10.26881/gsp.2026.1.12