Skandynawskie partie skrajnej prawicy – oblicze organizacyjne Duńskiej Partii Ludowej

  • Tomasz Archutowski Uniwersytet Gdański
Słowa kluczowe: prawicowe partie populistyczne, populizm, organizacja, struktura, Duńska Parta Ludowa, Skandynawia

Abstrakt

Since its emergence in 1995 the Danish People’s Party has become the second biggest political party in Denmark. The popularity of the DPP has also played an important role in the emergence and growth in popularity of the right-wing populist parties in the rest of Scandinavia. One of the most important factors that contributed to the growth in the popularity of the DPP has been the specific organisation of the party based on the charismatic leadership of its leaders Pia Kjærsgaard and Kristian Thulesen Dahl. The hierarchical structure of the right-wing populist parties combined with the party discipline enables the parties to react quickly to changing social attitudes, and as a result, to attract new voters.

Bibliografia

Antoszewski, A. (2008). Partie i systemy partyjne państw Unii Europejskiej na przełomie wieków. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek.

Antoszewski, A. i R. Herbut. (1997). Demokracje zachodnioeuropejskie: analiza porównawcza. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.

Baran, Ł. (2011). Niemieckie partie dalekiej prawicy na poziomie lokalnym w Meklemburgii i Saksonii. Ogrody Nauk i Sztuk 1: 201–208, http://nowadays.home.pl/ONiS/data/documents/ONiS=201=20=282011=29=20201-208.pdf (dostęp: 10.02.2017).

Bille, L. (1997). Partier i forandring. Odense: Odense Universitetsforlag.

Christensen, S. (2010). Almindelighedens exces: Om populistisk karisma. Danmarks Pædagogiske Universitetsskole, http://www.dpu.dk/fileadmin/www.dpu.dk/forskning/forskningsprogrammer/paedagogisksamtidsdiagnostik/om-dpu_institutter_institut-forpaedagogik_20101209135708_s-c3-b8ren-c-almindelighedens-exces-dec--2010.pdf (dostęp: 20.02.2017).

Dansk Folkeparti. (b.d.w.). Bliv medlem for 150,- kr. årligt!, https://danskfolkeparti.dk/vaermed/ bliv-dfer/ (dostęp: 9.01.2018).

Dr. (2009). Pia Kjærsgaard: Islamisk Trossamfund er landsforrædere, http://www.dr.dk/nyheder/politik/pia-kjaersgaard-islamisk-trossamfund-er-landsforraedere (dostęp: 20.04.2017).

Drozd-Piasecka, M. (2001). Andrzej Lepper – Chłopski Przywódca Charyzmatyczny? (Wizerunek Medialny Przewodniczącego „Samoobrony”). Etnografia Polska XLV: 1–2, http://lib.pia.org.pl/Content/1572/Strony%20od%20EP_XLV-4_Drozd.pdf (dostęp: 20.04.2017).

Ebbesen, C. (2012). Dansk Folkepartis 17. årsmøde., http://www.danskfolkeparti.dk/pictures_org/CC%20beretning%20%C3%85rsm%C3%B8de%202012.pdf (dostęp: 21.08.2017).

Facebook. (b.d.w.). Profil Pii Kjærsgaard w portalu społecznościowym facebook, www.piadf.dk. (dostęp: 20.04.2017).

Flores, A. i Ch. Jessen. (2007). Danmarks mest karismatiske partileder, Berlingske, 20 września 2007, http://www.b.dk/danmark/danmarks-mest-karismatiske-partileder (dostęp: 20.04.2017).

Herbut, R. (2004). Partie dalekiej prawicy w Europie Zachodniej. W: E. Olszewski (red.). Doktryny i ruchy współczesnego ekstremizmu politycznego. Lublin: Wydawnictwo UMCS, s. 101–111.

Humanisme. (b.d.w.). Indvandrerfjendtlig polemik og propaganda, http://www.humanisme.dk/hate-speech/pia_kjaersgaard.php (dostęp: 20.04.2017).

Jankiewicz, J. (2007). Nowa skrajna prawica w wybranych państwach Europy Zachodniej. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek.

Johansson. K. (2014). How Populist Parties Organize. PESO Research Report No 2. Södertörn University, http://www.diva-portal.org/smash/get/diva2:699764/FULLTEXT01.pdf (dostęp: 28.01.2017).

Jørgensen, J. (2013). Retorik-professor: Pia Kjærsgaard er et naturtalent. Politiken, https://politiken.dk/indland/politik/art5497974/Retorik-professor-Pia-Kj%C3%A6rsgaard-er-etnaturtalent (dostęp: 20.04.2017).

Kastrup, K. (2010). ABBA raser mod Pia Kjærsgaard. Ekstrabladet, 23 września 2010, BA http://ekstrabladet.dk/musik/intlmusiknyt/article4141502.ece. (dostęp: 20.04.2017).

Key Jr., V.O. (1964). Politics, Parties and Pressure Groups. New York: Thomas Y. Crowell Company.

Minkenberg, M. (2002). The Radical Right in Post-Socialist Central and Eastern Europe: Comparative Observations and Interpretations. East European Politics and Societies 16.

Mudde, C. (2007). Populist Radical Right Parties in Europe. Cambridge: Cambridge University Press.

Orzechowski, M. (1984). Polityka, władza, panowanie w teorii Maxa Webera. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.

Pedersen, K. (2002). Hvorfor har Dansk Folkeparti medlemmer? Politologiskie Studier 5 (2): 53–60.

Rohleder, N. (2003). Nu må Pias synspunkter kaldes racistiske. Information, 18 czerwca 2003. https://www.information.dk/indland/2003/06/maa-pias-synspunkter-kaldes-racistiske (dostęp: 30.04.2017).

Segert, D. (2005). Der tschechische Allparteienpopulismus: Post-sozialistische Instabilität als Grundlage für eine populistische Versuchung in Parlament und Regierung. W: S. Frölich-Steffen i L. Rensmann (red.). Populisten an der Macht: Populistische Regierungsparteien in West- und Osteuropa. Wiedeń: Braumüller, s. 192.

Schedler, A. (1996). Anti-political-establishment parties. Party Politics 3.

Sobolewska-Myślik, K. (2005). Partie i systemy partyjne na świecie. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Swyngedouw, M. i G. Ivaldi. (2001). The Extreme Right Utopia in Belgium and France: The Ideology of the Flemish Vlaams Blok and the French Front National. West European Politics 24 (3): 1.

Svåsand, L. (1998). Scandinavian Right-Wing Radicalism. W: H.-G. Betz i S. Immerfall (red.). The New Politics of the Right: Neo-Populist Parties and Movements in Established Democracies. Basingstoke: Macmillian, s. 19.

Taggart, P. (2000). Populism. T. 3. Buckingham: Open University Press.

Thulesen Dahl ikke karismatisk nok. Avisen, 15 sierpnia 2012, http://www.avisen.dk/thulesen-dahl-ikke-karismatisk-nok_180726.aspx (dostęp: 30.08.2013).

Widfeldt, A. (2015). Extreme Right Parties in Scandinavia. Routledge: Oxon.

Opublikowane
2017-12-17
Jak cytować
Archutowski, T. (2017). Skandynawskie partie skrajnej prawicy – oblicze organizacyjne Duńskiej Partii Ludowej. Studia Scandinavica, (1 (21), 138-152. https://doi.org/10.26881/ss.2017.21.09
Dział
Historia, Polityka i Społeczeństwo