Etnografia osobista. Antropolożka i antropolog w terenie

Tarzycjusz Buliński; Aleksander Posern-Zieliński

doi:10.26881/etno.2021.7.01

Autores/as

Tarzycjusz Buliński Uniwersytet Gdański https://orcid.org/0000-0001-7783-2268
Aleksander Posern-Zieliński Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu https://orcid.org/0000-0003-1249-8478

DOI:

https://doi.org/10.26881/etno.2021.7.01

Palabras clave:

anthropologists, fieldwork, personal ethnography, practical, existential and emotional dimension of ethnographic field research, autoethnography

Resumen

The article presents the idea of personal ethnography, i.e. the anthropologists’ individual experiences that include practical, existential, and emotional dimensions of ethnographic field research. Such experiences and their details are largely absent in scientific papers, due to their apparent irrelevance for research results. Nevertheless, they form an indispensable part of ethnographic research, influencing its scientific findings. This article not only emphasizes the need to include this aspect of ethnographic research in the methodological reflection, but also points out the differences and similarities between personal ethnography and autoethnography, following the main threads of personal experiences from fieldwork.

Descargas

Los datos de descargas todavía no están disponibles.

Biografía del autor/a

Tarzycjusz Buliński , Uniwersytet Gdański

Antropolog, profesor UG w Instytucie Archeologii i Etnologii Uniwersytetu Gdańskiego. Zainteresowania: antropologia szkoły, antropologia dziecka, edukacja międzykulturowa, etnologia Indian Amazonii, teoria i metodologia antropologii.

Aleksander Posern-Zieliński, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

etnolog, członek Polskiej Akademii Nauk i Polskiej Akademii Umiejętności, profesor senior w Instytucie Antropologii i Etnologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Zainteresowania: antropologia etniczności, antropologia religii, historia etnologii, tubylcze ruchy społeczne, polskie diaspory i migracje, etnologia Ameryki Łacińskiej (kraje andyjskie) i Północnej.

Citas

Barley, N. (1997). Niewinny antropolog. Notatki z glinianej chatki. Przeł. E.T. Szyler. Warszawa: Prószyński i S-ka.

Buliński, T., Kairski, M. (red.) (2011a). Teren w antropologii. Praktyka badawcza we współczesnej antropologii kulturowej. Poznań: Wydawnictwo UAM.

Buliński, T., Kairski, M. (2011b). Wiedza terenowa w antropologii: w poszukiwaniu nowego wymiaru badań terenowych. W: T. Buliński, M. Kairski (red.). Teren w antropologii. Praktyka badawcza we współczesnej antropologii kulturowej (s. 291–333). Poznań: Wydawnictwo UAM.

Holman, J.S. (2009). Autoetnografia. Polityka tego, co osobiste. W: N.K. Denzin, Y.S. Lincoln (red.). Metody badań jakościowych, t. 2 (s. 175–218). Przeł. M. Brzozowska-Brywczyńska. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Kacperczyk, A. (2014). Autoetnografia – technika, metoda, nowy paradygmat? O metodologicznym statusie autoetnografii. Przegląd Socjologii Jakościowej, 10, 3, 32–74.

Kafar, M.A. (2009). O przełomie autoetnograficznym w humanistyce. W stronę nowego paradygmatu. W: B. Płonka-Syroka (red.). My i wy. Spór o profesjonalny charakter racjonalności nauki (s. 1–24). Warszawa: Wydawnictwo DiG.

Malinowski, B. (2008). Dziennik w ścisłym znaczeniu tego wyrazu. Przeł. G. Kubica. Kraków: Wydawnictwo Literackie.

Rabinow, P. (2010). Refleksje na temat badań terenowych w Maroku. Przeł. K.J. Dudek, S. Sikora. Kęty: Antyk. Marek Derewiecki.